'Lehen aldia zen nik bertsolariak entzuten nituela’ edo ‘Lehen aldia zen nik bertsolariak entzuten nituena’?

Ttipi-Ttapa 2026ko otsailaren 15a

Adierazpen-perpaus osagarrietako (konpletiboetako) menderagailu ohikoena -(e)la da, baina bertze perpaus menderatu batzuetan ere agertzen da (denborazko, moduzko...).

  • Egokiak dira Lehen aldia zen nik bertsolariak entzuten nituela eta Lehen aldia zen nik bertsolariak entzuten nituena. Biak dira zuzenak, bai adierazpen-perpaus osagarria (-ela), bai erlatibozko perpausa (-ena). Bertze modu honetan ere antolatzen ahal da erlatibozkoa:
    • Bertsolariak entzuten nituen lehen aldia zen.
  • Okerra da, ordea, honelako erlatiboetan -(e)la erabiltzea:
    • *Badu lagun bat igeltseroa dela > Badu lagun bat igeltseroa dena.
    • *Donostiako Zinemaldian izan naiz, dela munduko garrantzitsuena > Donostiako Zinemaldian izan naiz, munduko garrantzitsuenean / Donostiako Zinemaldian izan naiz, munduko garrantzitsuena den horretan.
    • *Ezagutzen ditut gazte batzuk bizi direla baserri batean... > Ezagutzen ditut gazte batzuk baserri batean bizi direnak / Baserri batean bizi diren gazte batzuk ezagutzen ditut / Ezagutzen ditudan gazte batzuk baserri batean bizi dira.

  • Honako -(e)la hau erdararen kalko nabarmena da:
    • *Kontuz/kasu, bero(a) dagoela! > Kontuz/kasu, bero(a) dago (eta)!).
    • *Ez ibili irristailuekin, eroriko zarela! > Ez ibili irristailuekin, eror zaitezke eta / erori eginen zara eta.
  • Batik bat mendebaldean (bizkaieraz) -(e)na menderagailua erabiltzen da batzuetan -(e)la menderagailuaren partez. Baina ez da hori edozein testuingurutan gertatzen.

*Oharra: Izartxoa dutenak gaizki daude.

Publizitatea eta erakundeen dirulaguntzak ez dira nahikoa TTIPI-TTAPAren eta ERRAN.EUSen etorkizuna bermatzeko, eta zu bezalako irakurleen babesa behar dugu aitzinera egiteko.


Egin TTIPI-TTAPAren lagun