Obesitatea: XXI. mendeko gaixotasuna

Gurutze PIKABEA 2014ko uztailaren 10a

Adituen ustez, ttikitatik elikadura egokia eta ariketa fisikoa egitea ezinbertzekoak dira

Nafarroako mendialdean haurren gizentasun indizea handiagoa dela diote ikerketek. Lesaka, Leitza, Doneztebe eta Elizondoko pediatria zerbitzuetatik pasatu diren haurrak multzo horretan sartuak daude.

 

Milaka haur hiltzen dira egunean­ desnutrizioagatik, eta aldi berean, urtetik urtera nabarmen igo­tzen ari da gehiegizko pisua duten haurren kopurua. Ekonomia Lankide­tza eta Gara­penerako Antolakundeak berriki eman dituen datuen arabera, munduko herrialde gehie­netan hazi­ egin da obesi­tate kopurua azken bortz urteotan, eta epidemia hi­tza ere aipatu du. Osa­su­ne­rako Mundu Era­kun­deak, be­rriz, XXI. mende­ko epide­mia gisa definitu­ izan du obesitatea. 

Na­fa­rroan, haurren historia klinikoak aztertuz, pisuaren gainean egin­ den azken ikerketak dio, 15 urtetik beheitikoetan %28k gehiegi pisa­tzen duela, horietatik 19,9k gehiegiz­ko pisua duela eta 8,1 obesoa dela. Eta eskualdean datuak ez dira hobeak. Izan ere, ikerketa horrek berak ondorioztatu du Nafa­rroako men­dial­dean daudela haur obeso gehien: Lesaka, Doneztebe, Lei­tza eta Elizon­doko pedia­tria zer­bi­tzue­tatik pasatu­ diren 0 eta 14 urte bitarte­ko neska-mutikoak mul­tzo horretan sartuak daude. Konparazio batera, Le­sa­kako pedia­tria zerbi­tzuko hau­rren­ %23k gehiegizko pisua du, %11,5­ek obesi­tatea, %65 normaltasunaren barrenean daude eta %0,5 meharrak dira.

 

KOPURU HAUNDIA

«Bertze toki batzuetan obesitatea gaizki ja­tearekin lotuta dago, baina hemen ez. He­men aunitz jaten da»

Belen COMPAINS eta Mª Jesus ETXEBERRIA

Pediatra eta erizaina 

PREBENTZIO LANA

 

Behin baino gehiagotan jakinarazi izan dute gi­zen­­tasuna ez dela itxura estetikoari dagokion kontu soila. Hori baino harata­go doala. Hortaz, gaia­­­ri zenbat eta lehenagotik heldu, orduan eta hobe. Lesakako Osasun Zentroko pediatria zerbitzuan,  erraterako, ohiko az­terke­ta medikuetan kon­tro­la­tzen dituzte hau­rra­ren altuera eta pisua. Eta beha­rraren arabera, pro­gra­mak abian paratzen dituztela azaldu digute­ Belen Compains pedia­trak eta Maria Jesus Etxe­berria eri­zain­ pediatrikoak: «gehiegizko pisua duten kasuekin ahal duguna egiten saiatzen gara, baina denekin jarrai­pen programa bat egitera ez gara ailega­tzen». Hala ere, beti izaten dute obesitatearen plana martxan. 

Bularra ematearen ga­rrantziaren berri ere ematen diete gurasoei Compainsek eta Etxebe­rriak:

«amaren esneak patologia batzuk prebeni­tzen laguntzen baitu». Eta honetan datu onak dira eskualdean: Bortziriak eta Baztango haur gehienak lehenbiziko sei hilabeteetan amaren esnearekin bakarrik elikatzen dira.

Estatu espainiarrean indarrean dagoen Nutrizioaren, Ariketa Fisikoaren eta Obesitatearen Pre­ben­tzioa­ren aldeko Naos Es­tra­tegia ere lan­tzen dute. «Naos estrate­giaren arabera, obesitatea arazo globala da eta ezin zaio osasun sailetik bakarrik aurre egin: osa­sun­gin­tzatik, hezkuntzatik, medio sozialetaik... landu behar da, baliabide guztiak aprobetxatuz». 

Lesakako Osasun Zen­troko pediatria zerbi­tzuan, es­kola­ko jantokiekin jarria dute arreta eta jan­gelen ikerke­ta des­krip­ti­boa egiteko datuak bil­tzen ari dira: «duela hamar bat urte­ elikaduraren­ inguruko ma­kro­jar­du­nal­di batzuk egin geni­tuen eta ondotik, bertze jardu­naldi ttikiagoak ere egin genituen bi urtez. Horietan eskolako jantokiak az­tergai izan ziren, eskoletako menuen gaia ez baitago konpondua. Hu­tsune legal haundia dago, ez da inor arduratzen zuzenean horre­taz. Jardunaldi horietatik abiatuta, jantokietarako menuak egin genituen». Osasun Sailetik bertze programa batzuk lantzen direla ere kontatu digute: «Europako Batasuneko diruarekin hamaiketako osasuntsua programa martxan dago eta Haur Hezkuntzakoei fruta bidaltzen diete». Beraien irudiko, «kanpaina aunitz egin dira Naos es­tra­tegiaren baitan ere, baita gosariarekin ere». Baina Compainsek eta Etxe­berriak garbi dute «baz­karia dela erregulatu beharko litzatekeena, hori delako garrantzitsuena». 

ONGI JAN, BAINA AUNITZ

Compais eta Etxebe­rriaren hitzetan, «gehiegizko pisua dutenen indizea altua da hemen, baina hala ere, ongi jaten da. Bertze herrialde eta toki batzuetan, obesitatea gaizki jatearekin lotuta dago, baina hemen ez. Hemen haurrak ez du li­txar­reriarik jaten, baina kopuruari dagokionez, aunitz jaten du».

Hortaz aparte, ariketa­ fisikoaren garrantzia ere azpimarratu dute, aunitz jateaz gain, sedenta­ris­moa ere hemengo hau­rren arazoa dela uste baitute pediatrak eta erizainak: «landa eremuan hau­rra mugiaraztea erra­za dirudi, baina hemen euri au­nitz egiten du eta etxeak hagitz haundiak dira. Ez bada hori aldatzen, udaz­ken eta neguan, hau­­rrak sofan geldi­tzen dira, lehen telebista aitzi­nean eta orain bideojokoetan». Kirol eskain­tza due­la urte batzuk mu­rri­tza­ zela ere gaineratu digute: «orain­ dela 15-20 urte hemen zegoen kirol aukerak pilota eta futbo­la­ ziren mutilentzat eta neskentzat jarduera puntual batzuk baino ez. Gaur egun aukera gehiago sortu dira. Argi izan be­­har dugu obesitateari aurre egiteko modu bat jendea mugiaraztea dela». 

Baina badira bertzelako faktoreak ere: klimaren ondorioz, gure eskual­dea alergia eremua dela, adibidez. Asmaren kasua da hori: «biztanleriaren %10ek asma du eta ho­rrek ariketa fisikoa egiterakoan eragina du. Asma duen batek  esfor­tzu­ bikoitza egin behar du».

HELDUAROAN ERE ARRISKU BERA

Haurretan pisu haundiegia dutenak etorkizunean ere arrisku hori dute­la ohartarazi digute: «hau­rretan obesoa dena heldua denean ere obesoa izanen da kasurik gehienetan. Hartzen diren ohi­turak kentzea zaila da eta haur batek ez du ongi janen bere etxean ez bada ongi jaten».

Pisu altuegia izatearen ondorioez ere aritu zaiz­­kigu: «gehiegizko pisuak artikulazioak honda­tzen ditu, eta kolesterola­, hipotiroidismoa, arazo kardiobasularrak eta diabetesa sortu». Horren ai­tzi­nean, tratamendurik egokiena kirola egitea eta dieta kontrola­tzea direla dio­te, bertzela, haurra zir­ku­lu itxi­ batean sartuko­ de­lako: «bertzeak baino lodiagoa denak ez du ber­tzeek adina lasterka egiten, ezin duelako. Horrela­, ez diote baloia pasako eta ez badiote pasa­tzen ez da jokatzera joanen. Ez bada jokatzera joanen zer eginen du? Ba­da jarri­ eta palmera bat jan. Zir­ku­­­lu itxi bat da eta hori hau­­tsi egin behar da. Egoera­ horretara ailegatu aitzine­tik prebenitu behar­ da eta hori ttiki-ttikitatik egin behar da».  

DIETISTAREN AHOLKUA

 

Amaia MEOKI PLAZA | Elizondoko On Egin Herbodietetika eta Ekodendako diestista

«Ez du balio haurrari bizikletan ibiltzera joateko errateak gu sofan ­edo etxean 
gelditzen garen bitartean»
 
«Haur eta nerabeen gehiegizko pisua eta loditasuna osasun publikoan dagoen arazorik zail eta garrantzitsuenetariko bat da. Ez bakarrik azkeneko urteotan modu adierazgarri batean haunditu delakoz, baita­ haurraren gehiegizko pisua nerabezaroan eta helduaroan manten­tze­ko joera dagoelakoz ere». Halaxe adiera­zi digu Amaia Meoki dietistak. 
 
2010ean egin zuen Haurrak Mugimenduan ikastaroa eta programa horretan oina­rritzen da Elizondoko kontsultatik pasa­tzen zaizkion gero eta haur gehiagoren loditasu­na lantzeko. Helburua «loditasuna bultza­tzen­ duten bizi eta elikadura ohiturak­ alda­tzea» dela erran digu, eta hori ariketa eta jo­koen bidez egiten du: «haurrak elika­gai desberdinekin ohitu daitezen, ariketa fisikoa egitearen garrantzia ikas dezaten eta in­plika daitezen. Baita guraso edo zain­tzai­leak ere». Izan ere, Meokik denek kolabora­tzearen garrantzia azpima­rratu du: «hau­rrei­ bizi ohitura egokiak zein­ diren eraku­tsi behar diegu. Bai osasun publikotik, bai eskoletatik eta garrantzi­tsue­na, bai etxe­tik ere. Familiako guztiek inplikatu­ behar dute­. Ez du balio haurrari bizikletan ibiltze­ra joateko errateak gu sofan edo etxean geldi­tzen garen bitartean, edo lodi­ta­sun arazoa duen haurrari janari­ desberdinak presta­tzea... Haurrek ingurukoengandik ikasten dute nola elikatu eta aktiboak izaten ala ez. Haurtzaroan ikasten diren ohiturak heldua­roan mantentzeko aukera aunitz daude». 
 
Egoera «larria» da Meokiren ustez, eta «elikadura ohituretan aldaketak, ariketa fisi­koa bultzatzea eta laguntza emozionala­ dira loditasunaren tratamenduko eta prebentziorako oinarri sendoenak heldua­roan­­ eta haurtzaroan. Gainera, haurtzaroan­ faktore bat gehitu behar zaio: giro familiar­ra». 
 
Bere irudiko, «herrietan hirietan baino hobeki jaten da, baina hala ere, okerrera goaz. Haur aunitz dira gosaldu gabe ­esko­lara joaten direnak eta litxarreria aunitz jaten dituztenak. Gainera, gero eta se­denta­rioa­goak dira. Hirietan herrietan baino gutiago­ mugitzen dira, baina herrie­tan ere geroz eta gehiago ikusten da joera­ hori. Kontuz ibili behar dugu haurrek ­telebista edo orde­nagailu aitzinean, bideo­jokoekin... denbo­ra­ gehiegi pasa ez dezaten. Kan­poan egon behar dute: bizikle­tan, baloiarekin... jolasten». 
 
EGOERA LARRIA
«Haur eta nerabeen gehiegizko pisua osasun publikoan dagoen arazorik  garrantzitsuenetariko bat da»
 

 

 

Publizitatea eta erakundeen dirulaguntzak ez dira nahikoa TTIPI-TTAPAren eta ERRAN.EUSen etorkizuna bermatzeko, eta zu bezalako irakurleen babesa behar dugu aitzinera egiteko.


Egin TTIPI-TTAPAren lagun