Botileroak, pilotarien itzalean dauden ezinbertzeko osagai

Gurutze PIKABEA 2014ko apirilaren 3a

Kontrakantxako aulkitik zer dioten bildu dugu

Partidetan pilotariari momentuko jokoa hobetzen laguntzeko aholkuak ematea izaten da botileroen lana eta pilotaria urduri baldin badago lasaitzen saiatzea. Entrenamen­due­tan eta pilota aukeraketetan ere maiz pilotarien ondoan daude, euren ekarpena egiteko prest. TTIPI-TTAPA Asier Olaizola, Asier Gartzia eta Mololo Irigoienekin solastu da.

 G. PIKABEA

Aholkuemaile soilak bai­no gehiago dira. Anaiak­ edo lehen­gu­suak­ izan daitezke, baina baita lagunak ere, pilotarien­ konfidantzazko lagunak. Partidan ikusle ere badira, baina ikusle zo­rrotz, kontrakantxako eserlekuan jarrita erne eta urdu­ritasun puntuarekin ikusten baitituzte euren pilotarien partidak. Horie­xek dira botileroak. 

Partidetan aholkuak ematen dizkiete pilotariei, maiz psikologo la­na eginez. Kasu batzuetan entrenamenduetara ere lagun­tzen diete edo pilo­ta aukeraketetan ere eskua bota­tzen diete, pi­lo­tariak­ berak zer nahi duen­ ongi­ dakien arren lau begik bik baino­ gehia­go ikusten dute­la­ko.

Botileroen lana ­zein den ezagutu nahi izan du­gu, euren bizipenak bildu. Eta ho­rreta­ra­ko jo dugu Asier Olaizola goizuetarrarengana, Asier Ga­rtzia lei­tzarraren­gana eta Mololo Irigoien lesakarrarengana. Hiru pilotari haundiren botileroak dira, ­Asier Olaizola bere anaia Aima­rren botileroa da, Asier Gartzia Oinatz ­­Ben­goe­txea bere lehengu­suaren botileroa eta ­Mololo ­Irigoien Abel Ba­rrio­la­ bere lagunaren botileroa. Pilotariek hala nahi badute, euren on­doan segitu nahiko luketeela diote, borondate osoz, kontent daude­lako eta gustuko dutelako egiten duten lana.

 

Asier OLAIZOLA |  Aimar OLAIZOLAREN BOTILEROA

«Zuriz dagoenak egin behar ditu gauzak eta botileroak kanpotik gutxi egin dezake»

Frontoiko kantxa eta kontrakantxako aulkia. Biak ere ederki­ ezagu­tzen ditu Asier Olaizola 38 urteko goizuetarrak. Ia 18 urte eman ditu­ profesionaletan, onenen artean jokatzen, bere eskuin kolpe ikusga­rria erakutsiz eta binaka bi txapel ere lortu ditu. Joan den aben­dua­ren 31n, ordea, kontratua bukatu zitzaion. «Pena» sentitu zuela esan digun arren, «urte asko neramatzan eta onartua nuen. Uste bai­no hobeki­ nago». Bizitza ez zaiola asko aldatu azaldu digu, «egunero kirola egiten segitzen dut». Dena den, pilota kolpetik uz­teak­ pe­na­ ematen zionez, udan partida batzuk jokatuko ditu Garferekin.

Tarte horretan, ordea, ez dugu pilotalekuetatik urruti ikusiko, Aimar anaiaren botilero izaten segituko baitu, nahiz eta aitortu duen «zuriz­ jantzita gutxiago sufritzen dela». Anaiak profesionaletarako saltoa egin zuenetik bere botileroa da Asier eta bere hitzetan, «anaiak erabaki­tzen duen­ arte berekin segituko dut». 
 
Botileroaren lana «gehienbat pilotaria lasaitzea» izaten omen da: «jokatzen ari dena askotan ez da konturatzen urduri dagoela, eta kanpotik detaile horiek ikustea garran­tzitsua da». Jokoan daudenean­, «partidatik ez ateratzeko» aholkatzen dio anaiari, «gal­tzen edo irabaz­ten joan, garrantzitsuena kontzentrazioa mantentzea­ da, kontzentra­zioa galduz gero, partidak buelta eman dezakeelako». Entre­namenduetan ere laguntzen dio anaia gazteari: «asko­tan elkarrekin entrenatzen dugu». Eta pilota aukeraketetara­ ere berekin joaten da, baina Aimarrek berak aukera­tze­n omen ditu pilotak: «pilota­riak­ erabaki behar duen gauza bat da, eta nik ez diot pilota bat edo bestea har­tze­ko esaten». 
 
Asierren irudiko, «zuriz dagoenak egin behar ditu gauzak­ eta boti­l­eroak kanpotik gutxi egin dezake, momentu jakin batzuetan lagun­tzen saiatu baino ez». Lan egiteko ez duela «inongo metodorik» kontatu digu: «botilero ona izanen naiz anaia­rekin joaten naizelako». Eta bere lanetik gogorrena «anaiak momentu zailak eduki ditunean sentitzen den inpotentzia hori da. Galtzen ari denean, kanpotik lagundu nahi, eta askotan ezin izaten da».
 
Pilotari haundia da Aimar, eta bere anaiak ere «oso ongi» ikusten du. «Potentzial haundiko mutila da, berezko fisiko ikaraga­rria duena­ eta mentalki gogorra. Kirolari guztiek bezala, bere gora­beherak izan arren, partida jokatzean argi eta garbi edu­ki­tzen du zer egin behar duen». Izaeraz, aldiz, «nahiko lo­tsatia» dela dio Asie­rrek: «jendeak uste baino gehiago»­. Baina kirolari bezala, ez dago zalan­tzarik, puntako pilo­taria da. Eta Asier bera ere iri­tzi­ ­berekoa da, harro mintzo­ baita anaiaz: «konjunto bat da. Dohain asko oso onak dauzka eta horrekin ikaraga­rrizko maila ematen du». 

ANAIARI BURUZ
«Aimar konjunto bat da. Dohain asko oso onak dauzka eta horrekin ikaragarrizko maila ematen du». 
 
Asier GARTZIA |  Oinatz BENGOETXEAREN BOTILEROA
 
«Oso gustura egiten dudan lan bat da eta berekin momentu horiek konpartitzea luxu bat da»
 
Oinatz Bengoetxeak profesionaletan debuta­tu zuen arte, berekin ibili zen pilotan Asier Gartzia 34 urteko lei­tza­­rra. Bengoetxea VI.aren lehengusua ere bada, eta 2008tik bere botileroa. «Elkarrekin konfi­dan­tza haundia daukagu eta gauzak­ argi esaten dizkiogu elkarri». Bere hitzetan horixe da Leitza­ko aurre­la­­riak beregan bilatzen duena­. Botilero den aldetik bere lana «haste­ko pilotaria bere tenplean parti­dara ateratzea eta berea egiteko zentratua ateratzea» dela azaldu digu, eta partidan zehar «pilo­tariak ikusten ez dituen gauzak detekta­tu eta adieraztea». Askotan errepi­ka­tzen omen dio Oinatzi «berea egitera ateratzeaz arduratzeko». 
 
Lehengu­suarekin ahalik eta denbora gehien egotea gustatzen zaio: «entre­namendu guztietara joaten naiz, txapel­ke­ta hasi au­rre­­tik­ eta txa­pelketan zehar. Pilo­ta aukeraketetan ere berekin egoten­ naiz». Botilero guztiek bezala, berak ere bere lan egiteko modua du: «txapel­keta hasi­ baino­ lehen prestakuntzarako izaten dugun denbo­ran, jokatzeko baliabide onak lehenbailehen martxan jartzen saiatzen­ gara eta oso ongi egiten ez di­tu­gun gau­ze­tan enfasi ge­hiago jartzen, partida ailega­tzean konpletoago­ egote­ko». Partida garrantzitsuren bat dato­rrenean ere, «aurka­riak zein lan egiten duen ikusi ­arren, gehienbat gure jokoan zentratzen gara». Izan ere, ez baitira samu­rrak iza­ten norgehiagoka garrantzitsu baten atariko­ egunak. Gartziak dioenez, «eromena» izaten da: «hor zaudelako­ seinale ona da, baina komunikabideetan elkarrizketa asko eman behar dira eta partidaren tentsioa­ ere nabaritzen da». 
 
Bengoetxeak jokatzen ari denean duen «alaitasuna» nabarmendu digu Gartziak. Eta gaineratu digunez, «oso mutil gogorra­ eta zentratua­ da. Frontoian partida oro bere izaera erakusten du». Pilotari gehienen­ izaera frontoian ikusten dela pentsatzen du: «Oinatzek joko­ erasoko­rra, mugitua eta alaia egiten du. Hori bere izaera ere halakoa delako da. Horrelako pertsona da». 
 
Kontatu digunez, «Oinatz ezinean edo aurka­ria gainen­tzen ari dela eta bera oso momentu txarra­ pasatzen ari dela ikustea, oso gogorra­ da». Gainon­tzean, ordea, «elkarrekin daukagun harrema­narekin gau­za gogorrik ez dagoela» dio. «Oso gustu­ra­­ egiten dudan lan bat da eta berekin momentu horiek konpartitzea luxu bat da».
 
LEHENGUSUAREN JOKOA
«Oinatzek joko erasokorra, mugitua eta alaia egiten du. Hori bere izaera ere halakoa delako da»
 
Mololo IRIGOIEN |  Abel BARRIOLAREN BOTILEROA
 
«Pilotaz pixka bat jakitea eta konfidantza izatea bilatzen dute pilotariek botileroengan»
 
Afizionatuen mailan munduko txapeldun izana da Mololo Irigoien. Orain, ordea, pilotako galtza zuriak utziak ditu eta botilero lanetan dabil 38 urteko lesakarra, Abel Barriola leitzarraren botilero lanetan­. Mikel Goñiren botileroa ere izan zen urte pare batez, baina azken bizpahiru urteotan Barriolaren ondoan ari da, eta erran digunez, «gustura». Bere ustez, «pilotaz pixka bat jakitea eta konfidan­tza izatea» bilatzen dute pilotariek botileroengan eta bere kasuan, leitza­rra laguna du: «orain­ ez naiz aunitzik egoten, baina Abelekin ordu aunitz pasatua naiz», aipatu digu. 
 
Partida aitzinetik «partida prestatzea, aurkaria pixka bat ezagutu eta zein akats izaten ahal dituen ikustea» izaten da bere lana. Entre­na­menduetan ere noizean behin laguntzen dio, nahiz eta ez lehen adina: «lehen Iruñera joaten nintzen eta elkarrekin­ entrenatzen genuen. Astean hiru aldiz egoten ginen, baina orain hain­bertze ez». Partida jokoan dagoenean, berriz, «partida mila modutara­ hasi eta bukatzen ahal da eta tarte horretan ea zer pasa­tzen den ikusi behar dugu». Lesakarrak garbi du «boti­leroak deus gutti egiten ahal duela pilotariari laguntze­ko. Pixka­ bat lasaitu, animoak eman...». Eta horixe da, hain zuzen, behin eta berriz ematen dion aholkua: «lasai egoteko, berak dakiena emateko». Dena den, onartu­ du «hori zaila dela, partidetan tentsio haundia izaten delako eta buruz burukoetan oraindik gehiago».
 
Zenbaitetan gaizki pasatzen duela ere aitortu digu:«lana­ ez da gogorra, pilotariari laguntzen saiatzen gara. Baina pilotaria gaizki ari bada, eta ezin duzula deus egin ikustean gaizki pasatzen da. Hala ere, kirola horrela da».
 
Ongi ikusten du Barriola. Psikologikoki «hagitz fuer­tea, langile amorra­tua» dela dio. Are gehiago, «beti lanerako eta be­ti­­ hobetzeko prest dago. Kirolari aunitz ezagutu ditut baina Abel bezalakorik inor ere ez». Fisikoki ere «beti prestatua» ikusten du, «gaztetatik fisikoki hagitz ongi egon da». Eta izateko­ moduan Leitzako atzelaria nola­koa den galdetu­ta, hitz ederrak baino ez ditu izan lesa­karrak: «kristoren pertso­na da, arrunta eta ona, eskuzabala eta bromak gusta­tzen zaizkiona». Gustura dabilenez, «Abelek­ erraten didan arte, beti berari laguntzeko prest egonen naiz».

ABELEN INDARRA
«Kirolari aunitz ezagutu ditut baina Abel bezalakorik inor ere ez. Beti lanerako eta hobetzeko prest dago»
 

 

 

Publizitatea eta erakundeen dirulaguntzak ez dira nahikoa TTIPI-TTAPAren eta ERRAN.EUSen etorkizuna bermatzeko, eta zu bezalako irakurleen babesa behar dugu aitzinera egiteko.


Egin TTIPI-TTAPAren lagun