«Zirkoak aspektu guzietan duen maila ikaragarria da»

Mirari Martiarena 2011ko irailaren 1a

Amaia Iraola akordeoilaria Cirque du Soleil-en erabiltzen duen jantziarekin. Utzitako argazkia

Zortzi urterekin hasi zen Amaia Iraola doneztebarra akordeoia ikasten. Ahizpa ikusten zuen akordeoiarekin eta berari ere interesa piztu zion instrumentuak. Gustatu, liluratu eta bere egin zuen musika tresna, bertze gorputz atal bat bihurtzeraino. Agorreta Musika Eskolan jo zituen lehen notak, lehen piezak. Sariketa, erakustaldi eta emanaldi askoren ondotik Cirque de Soleil-raino eraman du musikak, Chicagoraino, maiatzetik da ikuskizuneko kide. Handik erantzun ditu gure galderak.

Nondik etorri zaizu Cirque du Soleil-en parte izateko eskaintza?
Orain arte Iñaki Dieguezek egiten zuen lan hau. Nire irakaslea izandakoa da. Berak komentatu zidan postua libre geratuko zela eta zirkoak casting epea zabalduko zuela. Aurkeztera animatu ninduen eta zortzi akordeoilariren artean aukeratua izan nin­tzen. Inoiz ez nuen pen­tsatuko zirko batean lan eginen nuenik eta gu­txiago Cirque du Soleil bezalako batean.
Maiatzetik zaude bertan. Nolakoak izan ziren lehen egunak?
Orain Chicagon nago, baina lehendabizi Mon­trealera joan nintzen. Zirkoaren egoitza nagusia han dagoelako. Aste beteko ikastaro bat eman zidaten. Emanaldietarako nola makilatu irakatsi zidaten. Ikuskizunerako jantzia egin zidaten eta ondotik Mi­n­neapolisera joan nin­tzen zirkoa une horretan han zegoelako.
Zenbat denboran ibiliko zara herrialdez herrialde?
Hasera batean urte eta erdirako bira eginen dut. Baina nork daki, agian denbora gehixeago ere egonen naiz. Gure ikuskizuna Amerikan egiten dena da eta leku berean bi hilabete egiten ditu gehienez. Chicagon pasako dugu uda guztia. Udazken aldean Calgaryra joanen gara eta eguberrietarako Mexikon egonen gara.
Nolakoa da eguneroko martxa?
Goizetan nahiko libre egoten naiz eta nire gauzak egiteko aprobe­txatzen dut. Normalean zirkoan bazkaltzen dut eta ondotik soinu probekin hasten gara. Gero ikuskizunerako makilatu eta jan­tzi egiten gara. Egunean bi emanaldi izaten ditugu eta bakoitzak bi ordu eta erdiko iraupena du. Lehenengoa a­rratsaldeko lauretan izaten da eta bigarrena iluntzeko zor­tziretan.
Zerk harritu zaitu gehien?
Zirkoak aspektu guztietan duen maila ikaragarria da. Mundu osoko ikuskizunik handiena da. Lanean ari garenen arteko giro eta harremana oso ona da eta uste dut hori jendeak nabaritzen duela. Azken batean familia haundi bat baikara.
Zer da Euskal Herritik gehien faltan botatzen duzuna?
Zirkoan oso sukaldari onak ditugun arren, amaren bazkari goxoez asko oroitzen naiz. Familia eta lagunak ere faltan botatzen ditut eta nola ez, bestak ere bai.
Cirque de Soleil-ra joan aurretik nolako lanak egin zenituen akordeoiarekin?
Hendaiako eta Hondarribiko dantza taldeetan akordeoilari gisa ibili izan naiz. Agorreta Musika eskolan ere akordeoi eta musika hezkuntzako irakasle gisa ere aritu nin­tzen. Txapelketa askotan parte hartu dut. Eta akordeoiaren teknikaren inguruko kurtsoak egin ditut Iñaki Dieguez, Jacques Mornet, Frederic Deschamps, Luciano Biondini eta  Ane Landaren eskutik.
Zer da akordeoia zure­tzat?
Hobbya izateaz gain, lana bihurtu den pasioa da. Oso gustuko dut akordeoia jotzea, sentimendu politak eta onak sentiarazten dizkit. Jende aurrean jarrita urduritasun puntuarekin egon arren lasaitu eta gozatu egiten dut. Oso instrumentu fina da eta aukera asko ematen ditu. Bakarlari moduan edo taldean jo baitaiteke musika estilo desberdinak konbinatuz.
 

Publizitatea eta erakundeen dirulaguntzak ez dira nahikoa TTIPI-TTAPAren eta ERRAN.EUSen etorkizuna bermatzeko, eta zu bezalako irakurleen babesa behar dugu aitzinera egiteko.


Egin TTIPI-TTAPAren lagun