Sorgin ehizak hainbat herritar zigortu zituela 400 urte beteko dira aurten

Gurutze PIKABEA 2010eko otsailaren 17a

Euskal Herrian zein kanpoan eskaini izan dute Akelarre ikuskizuna. Argazkian protagonistak ageri dira Gurutze PIKABEA

Hildako herritarren omenez, urte osoan ekitaldiak izanen dira Zugarramurdin

XVI. eta XVII. mendeen ezaugarrietako bat nabarmentzekotan ezin alde batera utzi sorginen kondairak. Euskal Herrian sorginkeria olde bat hedatu baitzen garai hartan, eta gure eskualdeak ere somatu zuen haren eragina: Baztan, Bertizarana, Bortziriak, Malerreka, Xareta… Denak ukitu zituen. Baina bereziki Zugarra­mur­dikoa izan da ezagun egin dena. Aurten, 400 urte beteko dira sorginkeriak egitea egotzita Inkisi­zioak hainbat herritar zigortu zituela.


Europa aldetik eto­rri zen sorginkeriaren sukar hura gure eskualdera, frantziar eta espainiar estatuak euren mugak definitzen ari ziren garaian, XVI. mendearen azken aldera eta XVII.aren hasieran. Sorginak benetan baziren ala ez eztabai­dan sartu gabe, sorgi­ne­tan sinesten zutenak izanen ziren, baina intere­sa­gatik sorginen kontu hori baliatu ere maiz egin zen, eta ho­rren ondorioz, frogarik gabe zigortu eta hil zituzten gizon-emakumeak aunitz izan ziren.


Sorginen inguruan hainbat kasu aipatu izan dira historian. Juainas Paul Arzak historialariak bere garaian TTIPI-TTAPAn argitaratu zuenez, 1525ean, Aurtizko San Martin elizan sorgin ospea zutenak biltzen saiatu ziren, eta 400 lagunek borondatez aurkeztu omen zuten euren burua. Horietatik 12 sorgin bereizi zituzten. Beranduago, be­rriz, zenbait herritan askatasun pixka bat eska­tuz herritarrak mugitzen hasi omen ziren. Lapurdin, Beran, Urdazubin eta Zugarramurdin, adibidez. Garai hartan Urdazubi eta Zugarramurdi San Salvador monaste­rioaren menpe zeuden, eta antza, he­rritar batzuk zergak ez ordain­tzeko eskatzen hasi ziren. Sorginena aukera ona izan zen jende hori erditik ken­tze­ko.
Gertaerak ugari, baina bada guztien artean bere­ziki ezagun egin dena: Zugarramurdikoa, Sorginen herria izena ere hartu duena. Aurten, gainera, sorginkeriak egitea leporatuz Inkisizioak hain­bat herritar zigortu zituela 400 urte beteko dira.

1610eko epaiketa
1608an gorabehera batzuk izan zituzten he­rrian, sorginak bazirela zabaltzen hasi baitzen. Horren ondotik, «saltsa haundia» sortu omen zen herrian. Horrela azaldu digu sorginen kontu hau hurbiletik segitu izan duen Koro Iratzoki herri­tarrak. Baina Elizan egindako bilkura batean konpondu zituzten hasierako gorabehera haiek. Dena dela, hasieran herritarren arteko liskarra zena, denbora ttikian kanpora zabaldu zen.
1609ko ilbeltzean hasi zen kontua okertzen, Logroñoko (Errioxa) auzitegiko inkisidore batek sorginak zirelakoan Zuga­rramurdiko lau emakume atxilotu eta Logroñora eraman zituenean. Erraten denez, Urdazubi­ko monasterioko abadeak salatu zituen. Urte berean inkisidoreak behin baino gehiagotan ibili ziren ingu­ruotan, eta tarte ho­rretan, fede-ediktua ere ezarri zuten: «fededun guz­tiak derrigortuta daude sorginak salatzera, eskumikatuak izan nahi ez badute». Ibili eta buelta, 31 lagun espe­txeratu zituzten. Horietatik gehienak zuga­rra­mur­diarrak, baina baita urda­zu­­bia­rrak eta etxa­lar­ta­rren bat ere. Nafa­rroako mendialdean 300 laguni egotzi zieten sorginkeriak egitea.
Garai hartako Inkisizioko presondegia eta auzitegia Logroñon izaki, han atxiki zituzten preso 1609ko udaberritik 1610­eko udazkenera. Urte ho­rretako azaroaren 7an eta 8an hartu zuten atxilotuek euren epaia: batzuk errugabe utzi zituzten, baina 11 sutan erre­ zituz­ten, sei bizirik, eta ber­tze bortz gizairuditan. Horixe izan zen Logroñoko Autofedea edo Zugarramurdiko sorginen epaiketa publikoak utzi zuena.
Inkisizioak ekarri zuena ikusita, beldur haundia zabaldu zen. «Edozein sorginkeriaz akusatua izaten ahal baitzen», dio Iratzokik.

Zabalkunde haundia
Oihartzun haundiko epaiketa izan zen, eta beharbada, hortaz egin izanen da ezagun. «Azaroaren 7 eta 8 hartan sekulako jendetza bildu zen Logroñon epaiketa hurbiletik segitzeko». Garai hartako Inkisizioak ikuskizun publiko gisara hartuak ziren, eta kasu hartan Logroñotik kanpo ere jende andana joan omen zen. Ho­rregatik, eta gertaera liburuan argitaratua izan zelako da Iratzokiren irudiko ezaguna.
Gerora auzi hark zer eragin izan zuen ez dago jakiterik. 1793an Konben­tzioko Gerran tropa fran­tziarrek Zugarramurdi erre­ zuten eta Elizako agiriak 1614az ge­roz­­tikoak dira. Korok erran­ digunez, «datu historikoak Inkisizioko doku­mentuetatik hartuak dira, eta hor irakur daitez­ke atxilotuen datuak: Ba­rre­netxeko Graxiana, Sansineko Joanes, Bixka­rreko Martin... Hortik aparte, gorde­tzen direnak legendak dira».

Nor ziren sorginak?
Zentzu negatiboan hartu izan dira historian sorginak, baina gizon, emakume eta haurrak izan ziren sorgin izendatuak, batez ere, emakumeak. Koro Iratzokik hiru jende-multzo egin ditu sorginei buruz galdetuta: «batetik, egiaz egun sorgin bezala ezagutzen ditugunak, hau da, jende arruntak baino ezagutza haundiagoa zutenak, eritasunak nola konpondu bazekitenak, landareak ezagutzen zituztenak...». Bigarren multzoan kristautasunaz aritu zaigu: «garai hartan kristautasuna sartua zegoen, baina oraindik lehenengo sinesmen eta tradizioak ere manten­tzen ziren eta tarteka bildu egiten ziren. Eta debekatua zegoenez, gordeka bildu behar izaten zuten, gauez, eta leizea toki aproposa zen«. Eta azkenik askatasun bila zebiltzanak: «sorginkeria ai­t­za­­kia gisa erabali zuten jende hori trabatik ken­tzeko».
400 urte beranduago, era berezian gogoratu nahi dituzte zigortutako he­rri­tarrak. Eta guztia helbu­ru argiarekin: «herritar haien izenak garbitu nahi genituzke», azaldu digu Ira­tzokik. «Duela gutti arte Zugarramurdin sorgina pertsona gaiztoa bezala hartua zen, eta orain gu­tti hasi gara kontura­tzen gu bezalako herritarrak zirela, eta injustizia bat egin zela beraiekin. Aurten behingoz jendea hortaz konturatzea nahi dugu».

• JUAINAS PAUL ARZAK HISTORIALARIAK DIOENA                                                                        

«Salaketa kopuruak hain ugariak ziren, guztiz sinestezina bihurtu zutela muntaia»

«Zugarramurdiko epaiketaren 400. urteurrena. Astakeria genozidak orduan izan zuen inflexio puntua edo malda aldaketa. Lapurdin bezala, Baztan-Malerreka-Bortzirietako populazioak zuen sorgin izate salaketa kopuruak hain ugariak ziren, guztiz sinestezina bihurtu zutela muntaia. Logroñoko epaiketa izan zen bukaeraren amaiera –geroztik Inkisizioak ez zuen kasu gehiago onartuko– eta hasiera –epaiketa horretan plazaratu zen Akelarre hitza, dakigunez izugarrizko arrakasta ergelarekin, benetan ez baitziren ospatzen–. Dena dela, epaiketa zaharragoak egon badira. Nafarroan bertan, XVI. mende osoa botako dute sasi-jakintsu batzuk sinesten duten sorginkeria eredu baten atzetik, herritarrek  jasan beharko dituztela, batzuetan; besteetan he­rritar eurek izanen dira salatariak eta sinesmenaren erabiltzaileak, mendekuren bat hartu nahi dutenean. Izanen dira ziur daudenak ere, horrela uler daitekeelako bakarrik eguraldi gorria, ekaitza madarikatua, uzta hutsala, seme-alaben heriotza edo ez jaiotzea.... zorigaitzaren zerrenda luzea. Hitz gutxitan: sorgin-mundua izan zen sinesmen konplexu eta zabala, denetako balio zuena, izugarri hedatua –modu desberdinez mundu osoan- eta hagitz zaharra... Horrela izanik, aldakorra. Azkenetariko aldaketa horrek, deabruarekin lotu eta gaiztoen besta gisa ikusi eta asmatu zuenak, eman zion astakeria genozidaren arriskua. Urdazubi eta Zugarramurdiko bordariek, San Salbador monasterioaren menpekoek, ezagutu zutena, hain zuzen».

• EKITALDIAK URTE OSOAN                                                                                                              

400. urteurrena ospatzeko ekitaldiak izanen dira urte osoan Zugarramurdin

Otsailean, bertzeak bertze, www.turismozugarramurdi.com web orria aurkeztu dute. Turismo aldetik herrian dagoen eskaintza biltzen du  euskaraz, gaztelaniaz eta frantsesez. Horrekin batera, hil honetan museoan eta leizean hezkuntza eta pedagogia programak garatuko dira.


Martxoan, Logroño eta Zugarramurdiko Udalak anaiartu eginen dira. Gisa berean, Mugarik gabeko lurpea programaren barne anaiartu diren leizeen artean, Leizeen Eguna ospatzea aurreikusia dago. Bidaia agen­tzientzat, berriz, Ateak zabalik jardunaldiak eginen dira.


Aste Santuan, Ilargi Betea, Sorginen Larrea bisita antzeztuak eginen dira. Horrekin batera, apirilean ‘Nafarroako Erreinua’ Turismo Gala leizean eginen da. Oraindik guztiz zehaztua ez badago ere, seguruenik apirilaren 20an eginen da. Egun honetan, sorginek Akelarre bat antzezteaz gain, Nafarroako turismo sariak banatuko dira. Hilabete berean, Nafa­rroako eskolen artean literatur lehia­keta eta Logroñoko Ipuingintza Labu­rraren 24. sariketa antolatuko dira.

Maiatzean, Zugarramurdiko umeekin herriko historia eta etxeen izenei buruzko tailerra eginen da, baita argazki ra­llya ere. Horrez gain, Sorginak! Inkisizoaren Artxi­boak eta Zugarramurdi erakusketa ikusgai egonen da Nafa­rroako hainbat herritan, baita Zuga­rramurdin ere.

Aurten hirugarren edizioa hartuko duen Sorginen Eguna ere eginen da, ekainaren 19an.


Uztailetik irailera, bisita antzeztuak antolatuko dira, eta Cultur programak musika emanaldi bat ere eskainiko du leizean. Herritik kanpo, Oliteko Jaialdian Akelarre bat antzeztuko dute zugarramurdiarrek.


Azaroan Gustav Henningsen ingu­ruan hainbat solasaldi eginen dira. Hilabete horren 7an eta 8an hildako he­rritarrak gogoan, argizariak piztuko dira, eta aste hondarrean Sorgin Ehizarekin lotutako ospakizunak eginen dira: kantuak, bertsoak, hi­tzaldiak...
Eta oraindik data finkatua ez badago ere, auzipetutako 31 «zamurdia­rren» omenez, 31 zumar landatuko dira. Gainerakoan, sendabelar tailerra, dantza ikuskizuna, piroteknia eta musika ekitaldiak aurreikusi dira. Zinemaren atalean, baliteke 1610eko gertakari harekin labur bat egitea.

Publizitatea eta erakundeen dirulaguntzak ez dira nahikoa TTIPI-TTAPAren eta ERRAN.EUSen etorkizuna bermatzeko, eta zu bezalako irakurleen babesa behar dugu aitzinera egiteko.


Egin TTIPI-TTAPAren lagun