Pedagogikoki, eztabaida antzua iduritzen zait. Testu liburu batek –frankismoan hagitz ongi ikusi genuen–, ez du jendearen pentsamoldea erabakiko. Izugarrikeria gorde dezake bere baitan, hori bai, egia bat bakarra lortzeko asmoa izkutatuko balu, zentsurari, irakasleekiko pentsamendu-kontrola eta abarrei bidea irekiko lioke eta. Beti ere, irakasleok ixilik geratuz onartuko bagenu, gurasoak kontent leudeke dituzten eskumenak –Kontseilu eskolarra…– baztertuz… Litekeena da? Ez dut uste. Afera hau nazionalismo mota baten demonizazio prozesuan kokatu behar dela iduritzen zait; bertze muturreko nazionalismoak Nafarroan duen formulazio sutsuan, alegia; Nafarroa iparmendebaldetik harresiz itxi nahi duen ikuspuntutik abiatzen den horretan… Nafarroa zer den definitzerakoan zailtasunak dituztenen saiakera, agian? Guztiontzat behar diren esparruak politizazioz murriztu ditzazkegu? Botereak behin behineko ematen dituen baliabidez? Ni neuk, eta ezagutzen ditudan irakasle gehienak, testu liburua edozein delarik, errealitate anitza eta aberatsa isladatzen segituko dugulakoan nago. Egun Nafarroak duen irudi politiko-administratiboa barne. Telebistetako meteorologoen gerra eta saltoak ergeltzat ditut.