Eliza eta euskara, hauek izan ziren Xabier Diharce Iratzeder zenaren biziaren ardatz nagusiak. Donibane Lohizuneko fraileak lotura zuzena zuen Senpererekin, gure herrian pasatzen baizituen udako bakantzak eta orduan hobetzen baitzuen kostaldean arrozten zitzaion ama hizkuntza. Iratzeder poeta haundiak atxikimendu haundia zuen Senpererekin eta senpertarrekin. 60 urtez lan haundia egin du olerkiak idatziz eta elizako euskarazko testuak prestatuz. Hamabortz urtez Belloceko monastegiko burua izan zen. Iratzeder ongi ezagutu dutenek diote olerkari zena gabe Euskal Herria arras desberdina izanen litzatekela. Euskaltzain zena urriaren 13an pausatu zen eta hiru egun geroago lur eman zioten.