Arima pausatu zen
gorpuztutako liburuan,
hartu berria zuen arnasa
munduratzen den
izaki baten gisan,
bizi berriaren usainak
eraman ninduen harengana,
leun zuen azala, distiratsu,
ertzeetatik, bataioaren
ur tanta sakratuak
zerizkion oraindik.
Bizipozez laztandu nahi izan nuen
bere izpirituko haragia,
azal eta mami, ore zuria,
zenbatutako orriez jantzia,
hizki beltxaranak
josiak zituen
bere arima hegaldunak,
hunkidurez barne-barnetik
poetak loratuak,
poetei bakarrik
ematen zaien ohorez,
brodatuak.