NEGUAREN ATARIAN
Kristalean apal lurruna
zirrikituak bi begi
lanbro, laino, ilun gauean
behatzak busti ditut
mihise hotz ureztatuan
zure argiaren bila
Oihartzunak iradoki haizeari
urrunera eramandakoen jakin-gosez
haizeak hots pareta lizunean
zaharkitutako zurak ametsik ez
armiarmak brodatu du
bere zetazko amarauna
Egur hezeak sua motel
suaren galdak itzala
hotzikaraz norbait
orpoetatik gora dardarka
nire bakardadea izanen da
nire bakardadearen itzala
Musu-muinka eguna eta argia,
amoros,
ilunak saihestu ez ditzan
inork ez du leku-denbora galdu nahi
ekitateak arrasto zuzena oraindik
neguko solstizioan
Gauak eskua eman zion egunari
eta ilunak oinak eskaini zizkion argiari
bere orbel bidean pausatu zedin
