Amaia Zalba, urte hasieran hasi zen Leitza, Goizueta, Areso eta Aranon berdintasun teknikari gisa lanean. Ultzamako Gizarte Zerbitzuetan ere ari da, bi tokietan lanaldi erdian. Astearte eta ostiraletan Leitzako bulegoan egoten da eta astelehen eta ostegunetan Ultzamakoan. Asteazkenetan, berriz, txandaka ibiltzen da, batean leku batean eta hurrengo astean bestean. Emakume eta gizonen arteko berdintasuna lortu delaren idea azken aldian zabaltzen ari dela iritzi dio, «baina oraindik hastapenetan gaudela».
Orain artekoaz zein balorazio eginen zenuke?
Ni kontratatzean, Leitza, Goizueta, Areso eta Aranoko Gizarte Zerbitzuetan Berdintasun arloa sortu zen, eta bertan jaso nuen harrera atsegina izan zen, eta horrek hasiera erraztu zuen. Orain arte egindako lanaren balorazioa oso positiboa da, batez ere, herrietan jaso dudan erantzuna zabala izan delako, eta lan honetan hori funtsezkoa da.
Zer egin duzue orain arte?
Berdintasun Zerbitzu batek martxan jartzeko behar duen lehenengo gauza Berdintasun Plan bat da, egiten den guztia hortik abiatzeko. Kontua da Berdintasun Plana egiteko aurretik bertako egoera zein den ezagutu behar dela, bertako errealitateari egokitzeko eta Plana efektiboa izateko. Eta horretan gaude. Berdintasun Plana egiteko hiru talde sortu genituen, eta taldeetan herrietako egoera aztertzen ari gara, beharrezko gauzak antzeman eta ondoren, Berdintasun Planean zehazteko. Leitzan talde bat osatu genuen, Areson beste bat, eta Goizueta eta Aranon bestea. Bestalde, Nafarroako Gobernuaren diru laguntzarekin formakuntza saioak egiten ari gara. Apirilean hasi ziren eta azaroan bukatuko dira, eta zonaldeko politikari, teknikari eta eragileei berdintasunaz formakuntza minimo bat eskaintzea da helburua, bakoitzak bere esparruan lan egin ahal izateko. Eskola eta institutuarekin ere koordinazioan ari gara.
Zer somatu duzu herritarren aldetik?
Erantzuna oso ona izan da. Etorri nintzenean eragile eta erakundeetako ordezkariekin biltzen hasi nintzen, nire burua aurkeztu eta nire asmoak plazaratzeko. Batzuek berdintasunaren gaia ezezaguna zuten, hau da, entzuna zuten, baina ez zekiten zertan zetzan. Halere, beraien jarrera irekia izan zen, eta honek asko erraztu zuen. Gaia nahiko gutxi landuta zegoen erakundeetan eta ezjakintasuna somatu nuen hainbat tokitan, baina naturala da. Emakumezko zein gizonezkoek erakutsi dute interesa, baina egia da eragile edo erakunde askotan emakumezkoak direla gaiarekin sentsibilizazio gehiago dutenak, eta hortaz, gehien hurbiltzen direnak. Hala ere, oso pozik nago gizonezkoen inplikazioarekin.
Berdintasun Planaren ildo nagusiak zein izanen dira?
Ildoak, helburuak eta ekintzak oraindik zehazteko daude, baina taldeetan ateratako informazioaren araberakoak izango dira, errealitatera ahalik eta gehien hurbiltzeko. Lantzeko beharrezkoak diren ildoen artean zeharlerrotasuna dugu, genero berdintasuna arlo guztietatik lantzeko izango dena. Honetaz aparte, badira bileretan ateratako hainbat gai ere: hezkidetza, emakumeen kontrako indarkeria, partehartzea, bateragarritasuna...
Zein da lau herrietan egoera?
Lau herrietan egoera nahiko antzekoa da, kontuan izanda, bakoitzaren berezitasun eta aukerak. Orokorrean, berdintasuna ez da modu zabalean landu, herri mugimendutik egin dena kenduta. Herrien arteko ezberdintasunei ere erreparatzen saiatuko gara Berdintasun Plana martxan jartzean. Niretzat, lau herrietan somatu dudan inplikaziorako eta lan egiteko gogoa da interesgarriena.
Aurrera begira zein asmo dituzue?
Berdintasun Plana egitea da orain helburu nagusia, eta hurrengo hilabeteetan bukatuko dugu. Gero, martxan jartzea izango da helburua, eta horretarako berriz ere eragile eta erakundeek konpromiso batzuk hartu beharko dituzte, plana bete eta parekidetasunean eta berdintasunean oinarritutako harremanetan bizitzeko, desberdintasunik gabe.
HUTSUNEAK
«Hutsunea formakuntza eta sentsibilizazioan dago. Gaia ez da ia ezagutzen, eta ezagutzen den kasuetan zalantza asko daude, eta honi buelta emateko jendeari tresnak eskaini behar zaizkio. Sentsibilizazioa beharrezkoa da, hortik sortzen baita ekintzarako gogoa. Emakumezkoek urteetan jasandako diskriminazioei erreparatu behar diegu aurrena, egungo egoera aztertzeko eta dihardutenak ezagutzeko, eta gero, hauek ekiditeko ekintzak egiteko»