Zaletasun soiletik haratago, badu Baztanek zerbait berezia musikarekin. Musika talde aunitz sortu dira Baztanen eta horietan azkena Pantxo Etxebere Pottoka eta Mikel Mujika Eskortz amaiurtarren lana da: Pottoka & Eskortz diskoa. Ez da Pottokaren lehenbizikoa, aspalditik baitabil mundu honetan. Bai, ordea, Mujikarena. Egindako lanarekin kontent, duela hiruzpalau aste bortz kantako lana argitaratu zuten, eta dagoeneko aurkeztu ere egin dute, apirilaren 20an Andoainen. Diskoak Xorroxin Irratian paratu dituzte salgai.
Noiz eta nola sortu da taldea?
Gan den urtetik elkarrekin gabiltza. Biak gelditu eta kantak ahal bezain ongi prestatzen hasi ginen. Gerora, grabatzeko momentua etorri zen eta horretan ibili gara. Duela hiruzpalau aste argitaratu genuen diskoa eta esperientzia polita izan da. Pottokak gitarra jo eta kantatu egiten du eta Mikelek gitarra, banjoa eta kantaren batean armonika eta ahots batzuk sartu. Diskoan, ahotserako Beñardo beratarra eta Morau hernaniarra ere fitxatu genituen.
Zer aurkituko dugu diskoan?
Nahiko kanta lasaiak dira, soinu garbia dute eta folk estilo aldera jotzen dute. Bortz kanta dira eta bakoitzean gai bat lantzen da. Lehenbizikoa Nafarroaren Egune da, Baigorrin Nafarroaren Eguna egitean, Amaiurtik oinez joateko ohitura genuen eta egun horri buruz eginiko kanta da. Bigarrena San Jose lorea da, udaberrian lehenbizi sortzen den loreari eskainia. Langabetuen filosofiak kantan, lanik gabe zaudenean zer pentsatzen duzun kontatzen da, dramarik egin gabe, ironiarekin. Bake Pipa kantan tabakoaren legeaz ari gara. Gu ohitu garen inguruko jendea beti erretzailea izan da, ostatu eta elkarteetan orain arte erretzen zen. Baina legeak aldatu dira eta kanta horrek debekatu aitzineko giro hura zein polita zen aipatzen du. Eta Mohawe hotela kanta da hondarrekoa. Eskualdun artzainak Ipar Ameriketara joaten zirenean, Kaliforniako Mohawe desertura joaten ziren, eta han ez zuten deus ere izaten, denda txar batean lo egiten zuten eta izarren azpian. Eta kanta honetan konparazio bat egiten da, Mohawe ez baita hotela, desertua baizik.
Non ekoitzi duzue diskoa?
Zizur Nagusiko MAV estudioetan grabatu, nahasi eta masterizatu dugu, Miguel Aizpun teknikoarekin. Bertze estilo batzuetako musikarekin ohitua dago [KOMArekin lan egin du] baina gustura egon da gurekin eta lan polita egin du. Disko arrunta da, askatasunez egina eta alde horretatik, disko freskoa gelditu da. Arras kontent gaude.
Zer transmititu nahi duzue zuen musikarekin?
Gutienez ongi pasatu nahi dugu eta jendeak ere ongi pasatzen badu, ezin dugu gehiago eskatu. Jendeak zure musikarekin disfrutatzen duela ikustea sentsazio polita da.
Nola ikusten duzue taldearen etorkizuna?
Pausuz pausu joanen gara. Oraingoz, 500 disko atera ditugu eta salduko direnaren itxaropena dugu, baina denborarekin, ez dugu presarik. Norbaitek erosi nahi badu, Xorroxin Irratian paratu ditugu salgai eta kontzertuak emateko ere prest gaude.
Zein egoeratan ikusten duzue euskal musika?
Nondik begiratzen duzun, horren araberakoa da. Alderdi profesionaletik begiratzen baduzu, hortik bizitzea ezinezkoa da. Euskal Herria ttikia da eta musikatik bizitzea lauzpabortz taldek lortu dute. Musikatik eta gainera euskaraz egindako musikatik bizitzea kasik ez da erreala. Eta bertzela, gu bezalako filosofiarekin hartzen ahal da, bertze zerbaitetatik bizi eta musika afizio bezala hartuta. Halere, zein formatutan mugitzen zaren ere ikusi behar da. Gure formatuan, ostatu ttikietan ibiltzen gara eta horrelako zerbait bideragarria izan daiteke, baina zerbait haundiagoan sartzea gaur egun zaila da.
HELBURUA
«Gutienez ongi pasatu nahi dugu eta jendeak ere ongi pasatzen badu, ezin dugu gehiago eskatu. Jendeak zure musikarekin disfrutatzen duela ikustea sentsazio polita da».
MUSIKATIK BIZI?
«Euskal Herria ttikia da eta musikatik bizitzea lauzpabortz taldek lortu dute. Eta bertzela, gu bezalako filosofiarekin hartzen ahal da, bertze zerbaitetatik bizi eta musika afizio bezala hartuta».