Zorrotzak eta ederrak iruditzen zaizkit bertso afariak, bertaratzen zarenetik egon behar baituzu erne, honek zer erran dizun, edo hark zer aipatu duen: guztia gero bertsotan egiteko. Jarri ginen eta ohi bezala hasi ginen bizilagunekin berriketan. Lehenbizikoa irentsi, eta bigarren plater gisa haragi gisatu ontzi bat paratu ziguten. Zerbitzatu ziguna ehiztari amorratua zen, eta irriño batez azaldu zigun guk asmatu beharko genuela zer dastatu genuen. Hasi ginen asmakizunean, eta mahaikide batek aipatu zuen amatxi zenak kontatu ohi ziela baserrira gonbidatuak hurbiltzean, eskaintzeko jakirik ez bazuten behin baino gehiagotan jan behar izan zutela etxe bueltako katuren bat.
Ustekabean pasa genuen afalostea bertsotan, kontent. Etxe abiatzerako, herri irteeran auto aitzinean zer eta sagu bat ikusi nuen errepidea gurutzatzen. Ez dut ezkutatuko tripa korapilatu eta burura etorri zitzaidana: katuak falta, saguak dantza.