Berako Enaitzi laguntzeko elkartasun keinuek ez dute etenik

Garun paralisiaren ondorioz, behar aunitz ditu Enaitzek eta ekonomikoki laguntzeko hainbat elkartasun ekimen antolatu dituzte. Enaitzen gelako gurasoek Enaitz gara taldea sortu eta ekitaldiz betetako maratoia paratu dute abian.

 G. PIKABEA

Garu­neko lesio bat tarteko burmuineko zati­ bat kaltetua denean, orduan agertzen da garun paralisia. Gaitz honek era­gin zuzena du mugimenduaren garapenean eta zenbaitetan adimen intelektualean ere bai. Eta garun paralisia da Berako Enai­tzek­ duena, Nagore eta Iñigoren semeak. Haurdunaldia konplikatu eta 29. astean jaio zen 2009­ko martxoaren 31n. 980 gramo pisatu zi­tuen eta inkubagailuan zegoela 870 gramotara jeitsi zen. Bi hilabe­te pasatu zi­tuen­ inkubagailuan, oxige­no falta larria ere izan zuen, baina atera zen aitzinera. «Emozio­ eta berri aunitz jaso geni­tuen garai gogorrak izan ziren, inori desio ez diz­kio­danak». Horrelaxe oroi­tzen da garai haietaz Nagore Arre­txea Enai­tzen ama.

Geroztik, ordea, ia bortz urte pasatu dira eta tarte horretan aunitz ikasi dute. Enai­tzek garun paralisiarekin ondorio la­rriak badi­tu ere, terapia bereziekin, errehabilitazio intentsiboekin, fisioterapia saioekin eta aparatu ortopedikoekin ber­t­ze mutiko bat da. «Horiek guztiak behar dituela» erran digu Nagorek, baina «orain­ momentu klabea da gorpu­tzari ahalik eta etekin gehien ateratzeko. Hori dela eta, gorpu­tza ahalik eta gehien lan­duz gero, seguruenik emaitza gehiago lortuko ditugu». Gailu ortopediko guztiak «prebentzio modura» erabil­tzen dituela dio, «gorpu­tza ahalik eta zuzenen mantendu ahal izateko». 

 DATUA

5

URTE 

beteko ditu Enaitzek ­martxoaren 31n. 

Beraz, lerro hauen bidez, aunitz urtez!

 Baina terapia, saio eta aparatuen gainetik dago Enaitzen irria, indarra eta lanerako gogoa: «aitzine­ra ateratze­ko eta borro­ka­tzeko izaera sutsua du. Bere burugogorkeriagatik eta bere borondateagatik ez balitz, ez lituzke orain­ arte ikasi dituen gauza aunitz ikasiko», adierazi digu bere amak. 

EGUNEROKOA

Eguna ongi hornitua izaten duela azaldu digu bere amak: «goizean ikas­tolara joan eta astean hirutan fisioa izaten du han. Fisio­terapia saioa izaten ez duenean, gela­koekin jostatzen egoten da edota musikoterapia eta logopedia saioak izaten ditu. Ikastolan bazkal­tzen du eta 16:30­ean ate­ra­­tzen da. Arra­tsaldetan, astean bitan fisioterapia eta psikomo­trizitate ­saioak izaten ditu. Ber­tzenaz, etxean ariketak egiten ditugu». Agenda betea, beraz, eta hori mediku kontsultak kontuan hartu gabe. 

KANPAINA SOLIDARIOAK

Garun paralisiak gastu aunitz sortzen ditu: fisioterapeutak direla, terapiak, aparatu ortopedi­koak... Bada Enai­tzi laguntzeko dirua bil­tzeko hainbat ekimen para­tuak­ dira martxan. Joan den urtean, erraterako, plas­tikozko tapoiak bil­tzen hasi ziren eta ia eskualde osoan bildu dira. Enaitzen amak kontatu digunez, «Berako Labiaga Ikastolak proposatutako proiektua izan zen. Aspalditik genuen ideia buruan bueltaka eta beraien proposamenarekin aitzinera atera genuen». Balorazio «hagitz positiboa» egin du, «jendearen partehartzea eta laguntza izugarria izan da eta gisa honetako kasuak gi­zarteratzeko aukera ede­rra da». Hala ere, onartu­ du «horrelako proiektuek denbora eta tapoiak gordetzeko espazio aunitz eskatzen dutela eta gu alde horretatik nahiko eskas gabil­tzala». Edozein moduz, sei-zazpi tona bildu dituzte dagoeneko.

Webgunea ere (www.enaitzlagundu.org) paratu dute martxan, baita bankuko bi kontu ireki ere. Auni­tzek planteatu omen zioten hori, baina Nagoreren hitzetan, «gu irekitze­ko ez ginela inor irudi­tzen­ zitzaigun. Norbaitek urrats hori eman nahi­ bazuen guk ez genuela arazorik izanen». Eta halaxe izan zen. Web orria­ bi lagunek egin zieten, eta horiek izan ziren ban­kuko kontuak ireki ziz­­kie­­tenak [Laboral Ku­txa: 3035 0135 9413 5001 8710 eta La Caixa: 2100 4705 1321 0018 6193]. Eran­tzu­na­­ ona izaten ari omen da: «jendea hagitz solida­rioa izaten ari da». 

Ber­tze­­lako ekintzak ere egin dira dirua biltze­ko: Iturenen herri kirolak, ferietan postuak... «Jendea laguntzeko borondate haun­­dia erakusten ari da. Poz haundia ema­­ten digu, horrela Ena­i­tzek tera­pia inten­tsibo gehiago eta pen­tsatuak ez genituen gailu ortope­diko batzuk erosi ahal izanen ditugu»­.

Baina elkartasunak ez du etenik eta Labiaga Ikastolako Enaitzen ge­la­ko gurasoek Enaitz gara ekimena sortu dute­ ekitaldiz bete­tako maratoi erraldoia egi­teko. Kamisetak para­tu dituzte sal­gai, baita­ boletoak ere euro batean Berako mer­katarien la­guntzare­kin osa­tutako hamar saski zoz­­ketatze­ko. Ekainaren 1erako zinema antolatu dute eta ekainaren 7an saskien zozketaz gain, haur eta nera­been­­tzako jarduerak izanen dira. Zehaztuak ez dauden egunetan, kon­tzer­tuak, pilota partidak, he­rri­ kirolak, antzerkiak... izanen dira.

 ENAITZI LAGUNTZEKO

Berako merkatarien laguntzarekin 10 saski osatu dituzte zozketa­tzeko. Ekai­na­ren 7an eginen dute zozketa eta dagoeneko bole­toak salgai daude.

Krisiak ez du elkarta­s­u­na jo. Denen artean pi­zar­ bat egitea ez delako deus kosta­tzen eta pizar­ hori­ aunitz­ dela­ko Enai­tzek etorkizun hobea izan dezan. Izan ere, Nagorek dioen bezala, «malda­ haundiko bidea dugulako orain­dik egiteko».

 ENAITZEN AMAREKIN SOLASEAN

Nagore ARRETXEA |  ENAITZEN AMA

 «Bere bizitzeko gogoagatik  ez balitz, gaur egun ez litzateke gurekin egonen»

 2009ko martxoaren 31n jaio zen Enaitz. Eta geroztik pasatu diren bortz urte hauek «errusiar mendi baten antzekoak» izan direla aitortu digu Nagore Arretxeak, Enaitzen amak: «egun batean gailurrean eta hurrengo egunean, berriz, burua altxatu ezinean aurkitu gara». Hasierako garaiak izan omen ziren zailenak: «gehienbat lehenengo urtea erotzeko modukoa izan zen. Enaitz ez zegoela ongi ikusten genuen bai etxekoek eta bai medikuek ere eta proba aunitz egin behar izan zizkioten. Noraezean ibi­li ginen diagnostiko bat harrapatu arte». Azkenean gertatzen zenaz jabetu ziren: «emaitzak eman zizkigutenean eta arazoaren larritasunaz ohartu ginenean, hori dena bar­ne­ratu eta onartu behar izan genuen», dio Nagorek, eta erran digunez, «agian hori izan zen pausorik gogo­rrena».

Ateak jotzea izan zen hurrengo urratsa: «Enaitzentzat onak izanen ziren terapiez informatu, fisioterapeutekin harremanetan ja­rri, antzeko beharrak dituzten familiekin harremanetan ja­rri...». Hainbat fundazio eta elkartetan sartuak daudela kontatu digu eta horrek «aunitz» laguntzen omen die: «horrela ohar­tzen bai­tzara ez zaizula zuri bakarrik pasatzen, an­tzeko ka­suak badirela eta batez ere, gerta­tzen zaigunaz gure artean ulertzen garela. Ez baita berdina koadrilako lagun bati hau kontatzea edota pasatu duen norbaiti kontatzea».

Gogor eginez, gibelean gelditu dira ezjakintasun eta hasierako momentu haiek. Gaur egun, badakite zein den Enaitzen­ egoera: «ez da jarrita bakarrik egoten, ez da ibiltzen, ez da solasten, ikusmen urritasuna du...». Hori ezagututa, bizitza kalitatea hobetzea da orain erronka. Gainera, azken hiruzpalau urteetan, izaera ere onerako aldatu zaiola somatu du Nagorek: «orain dela hiruzpalau urterekin alderatuz, alai-alaia da. Kontent bizi­ da eta hagitz langilea da». Are gehiago, «bere bizitzeko gogoagatik ez balitz, gaur egun ez litzatekeela gurekin egonen», adierazi digu amak. «Ikastolara joateko desia­tzen egoten da, han bere lagunekin ezin hobeki pasa­tzen baitu. Bere ­gelakideek aunitz maite dute». 

 HASIERA

«Gehienbat ­lehe­nen­go urtea ­ero­tzeko modukoa izan zen. Enaitz ez zegoela ongi ikusten genuen bai etxekoek eta bai medikuek ere eta pro­ba aunitz egin behar izan zizkioten. Norae­zean ibili ginen diagnostiko bat harrapatu arte».

DIRUA BILTZEKO KANPAINA

Martxoaren 31ra arte bilduko dituzte plastikozko tapoiak

 Birziklatze enpresaren fundamentu eskasagatik, mar­txoaren 31n plas­tikoz­ko tapoiak biltzeari utziko diote­ Enai­tzen senitartekoek. «Fundamentu eza hasiera­tik nabaritu genuen», azaldu digu Nagorek: «bidaltzen genuena kobratu ahal izateko, gibeletik ibili behar izaten­ genuen». ­Tapoiak bidali zituzten azken aldian 400 kilo gu­ttiago ordaindu zizkietela ere jakinarazi digu Enaitzen amak eta «lan karga haundia zutenez, ­gehiago ez bidal­tze­ko erran ­ziguten».